Latijnse naam:
Monachinae- Mirounga-M.angustirostris
Omschrijving:
De noordelijke zeeolifant is reusachtig en imposant. Een mannetje, dat veel groter is dan het vrouwtje, kan wel vijf meter lang worden en tweeduizend kilo wegen. Bij beide geslachten zijn de lichamen lang en robuust (3 à 5 m, 800 à 2200 kg), met een hele dikke nek; ook de snuit is breed en dik en de ogen zijn groot. Volwassen mannetjes zijn niet alleen te herkennen door hun grotere maat maar ook door de extreem grote, hangende neusholte. Dit orgaan - dat lijkt op een olifantenslurf - kan hij opblazen wanneer hij een ander mannetje bedreigt. De basiskleur is grijs of bruin. Oude mannetjes vertonen een roodachtige kop.
De Noordelijke zeeolifant kan voortreffelijk duiken; hij kan dieptes van 1580m bereiken en ongeveer 80 minuten onder water blijven. Tachtig tot negentig procent van de tijd die de dieren in het water verblijven, zijn ze dan ook onder water. Dit is tevens één van de redenen dat deze zeehondensoort bijna nooit zwemmend te zien is.
Pups:
De pups hebben een lange wolachtige zwarte vacht. De geboorte vindt in de wintermaanden plaats.
Status:
De 19e eeuwse olie-industrie heeft de zeeolifant populatie drastisch verminderd. Tegenwoordig, net zoals bij alle andere antarctische zeehonden, worden ze beschermd door de 'Convention for the Conservation of Antarctic Seals'.
Verspreidingsgebied:
