Storm en hoog water brengt zeehonden in problemen

Pieterburen overvol met meer dan 350 zeehonden in huis.





Overal spoelen ze aan: de baby’s van de grijze zeehond - pasgeboren, soms nog met navelstreng – en de doodzieke gewone zeehonden, die niet langer konden vechten tegen het geweld van de storm en de beukende golven. Ze worden gevonden, weggekropen in de luwte van de duinen, aan de binnenkant van de dijken waar ze beschutting zochten of zomaar midden op het strand, waar ze de strijd leken op te geven.
De Zeehondencrèche moet alle zeilen bijzetten om die enorme toestroom te kunnen opvangen. Gelukkig zijn ondanks de storm alle noodfaciliteiten, tenten en containers blijven staan…

Er waren een paar hachelijke momenten, toen de storm op zijn hevigst was en vol op de zijkant van de 40 meter lange tent beukte. Maar dankzij de voorzorgsmaatregelen van tentenbouwer Van Kammen bleef alles staan en konden de verzorgers zonder gevaar hun werk blijven doen. Al klapperden de zeilen en kraakten de spanten als een schoener in een storm op volle zee...



Het is alle hens aan dek in Pieterburen.
Al om vijf uur ’s-morgens begint de keukendienst met het klaarmaken van vispap - zo’n 200 porties – zodat de ochtendploeg meteen om zeven uur aan de slag kan. Het merendeel van de 350 patiënten die we nu in huis hebben heeft nog individuele verzorging nodig. Voeding, soms met medicijnen, en schoonmaken van de ligplek. Dat is zoveel werk, dat het voedingsschema noodgedwongen van driemaal naar tweemaal per dag moest worden gebracht. En dan nog is de middagploeg vaak pas na middernacht klaar.



En er blijven zeehonden binnenkomen. Alleen al op vrijdag 6 januari, direct na de storm, werden er 26 zeehonden naar Pieterburen gebracht. Uit Zeeland, van de Noordzeekust, de Friese kust en de Waddeneilanden. En de eerste vijf zeehonden van zaterdag zijn ook al weer onderweg. Wat een geluk dat zoveel vrijwilligers zich hebben aangemeld; iedere dag is een team van 25 tot 30 medewerkers en vrijwilligers in actie. Een hectischer begin van 2012 hadden we ons niet kunnen denken!

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart