Al vanaf 1988 werkt de Zeehondencrèche in Griekenland samen met de "Hellenic Society for the Protection and Study of the Monk Seal" aan een reddingsplan voor de met uitsterven bedreigde monniksrob. Het mobiele zeehondenopvangstation op het eiland Allonnissos. De Zeehondencrèche heeft in de zomer van 1990 een mobiel zeehondenopvangstation op het eiland Allonnissos in de Noordelijke Sporaden geplaatst: een grote container, kompleet met quarantaine-bassin, keuken en inventaris. Jaarlijks worden daar enkele monniksrobben opgevangen en daarna onder grote belangstelling weer uitgezet in hun leefgebied.
Die belangstelling van de plaatselijke bevolking is van levensbelang voor het voortbestaan van de soort: alleen voorlichting kan het misverstand uit de weg ruimen, dat de monniksrob een concurrent van de lokale vissers zou zijn. Veel monniksrobben zijn het slachtoffer geworden van die misvatting: de vissers doodden ieder dier dat ze zagen. De grootschalige (fabrieks)visserij was de wérkelijke oorzaak van het feit dat er voor de lokale vissers maar weinig te vissen overbleef. Nu de grote vissersschepen wegblijven is er genoeg vis voor iedereen en dragen de vissers van de Noordelijke Sporaden de monniksrob een warm hart toe. Monniksrobben in de buurt betekent schoon water en veel vis.

Onder grote belangstelling worden monniksrobben weer uitgezet in hun leefgebied. De kansen voor de Monniksrob van de Middellandse Zee kunnen alleen verbeteren, als er op drie fronten aan het probleem wordt gewerkt: opvang en verzorging van in problemen geraakte (meestal zeer jonge) dieren in de onmiddellijke omgeving van hun leefgebied, een - door de politiek gesteunde - betere bescherming van die leefomgeving en adequate voorlichting aan de plaatselijke bevolking. De Zeehondencrèche zet zich met alle middelen en kennis in om mee te helpen een van de meest bedreigde zoogdieren voor uitsterven te behoeden.