De bij eb droogvallende zandbanken staan centraal in het leven van de 'Waddenzeehonden'. Er wordt door de zeehonden vooral gebruik gemaakt van de zandbanken gedurende de zomermaanden. Het aantal zeehonden op het Wad is in de zomer dan ook veel hoger dan in de winter. Vooral als het warmer is blijven de dieren langer op het Wad. In de zomer liggen ze bij eb op de zandbanken; daar kunnen ze rusten en in de zon liggen: het zonlicht is erg belangrijk, want dat draagt bij aan de productie van vitamine D, en die is nodig voor de verharing. Tegelijkertijd warmt het zonlicht de huid op waardoor de doorbloeding toe kan nemen en de verharing versneld kan worden.

Van groot belang is de drooggevallen zandbank voor de reproductie (de voortplanting). De jongen worden er geboren en gezoogd. De zwangere vrouwtjes zorgen ervoor dat de geboorte plaats vindt op het moment dat het laag water is. Enkele uren na de geboorte moet een baby-zeehond kunnen zwemmen: bij vloed loopt alles weer onder water. De gewone zeehond is een solitair dier, maar ondanks dat liggen ze altijd in groepen, meestal aan de lijzijde van de zandbanken, liefst op een plek waar het water meteen diep is. In de groep zijn er altijd wel een paar dieren attent en naderend gevaar wordt daardoor snel ontdekt. De Waddenzee is als getijdengebied heel bijzonder en de zeehond heeft zijn leefgewoonten aan deze omstandigheden aangepast.