De klapmuts, die op 16 maart op de landtong bij Oostvoorne werd gevonden, maakt het goed. Het dier was oververmoeid en sterk vermagerd, maar zij heeft zich in de Zeehondencrèche verbazingwekkend snel hersteld.

Bij aankomst woog de klapmuts omstreeks 53 kilo. Inmiddels, na een paar weken rust en goede voeding - want dat was het enige dat het dier nodig had - weegt ze ruim 83 kilo. Dat betekent dat ze er inmiddels weer aan toe is om te worden vrijgelaten. Voor "dwaalgasten" zoals deze klapmuts betekent dat een hele operatie: ze moet zover mogelijk noordwaarts worden gebracht, opdat ze vandaar terug kan zwemmen naar haar leefgebied rond Groenland. Door eerdere acties weten we dat dieren die we in de noordelijke Noordzee worden vrijgelaten, de weg naar hun leefgebied weten te vinden. Deze klapmuts krijgt dus een optimale tweede kans.

De bijzondere klapmuts is geadopteerd door Anja en Alexander uit Rijswijk. Haar adoptanten hebben haar de bijzondere naam Sedna gegeven: de godin van de zee in de taal van de Inuit.
Mede dankzij hun fantastische steun kunnen we deze verdwaalde dame weer haar reis naar het thuisgebied laten beginnen. En met zo'n symbolische naam moet haar dat zeker lukken!


Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Op 17 maart is de DierenDoeDag op het Citaverde in Horst van start gegaan. Het was een groot succes! Er waren ruim 650 bezoekers aanwezig die van begin tot eind een lach op hun gezicht hadden. Deze dag is opgezet als afstudeer project voor de leerlingen, maar net zo belangrijk was het zoveel mogelijk geld ophalen voor een goed doel. Dit jaar was het goede doel de Zeehondencrèche, waar Whitney Krouwel en Kelly Basten stage hebben gelopen. Het totale opgehaalde bedrag is € 1.439,85! Een zestal dames, waaronder Whitney en Kelly zelf natuurlijk, zijn na deze succesvolle dag afgereisd naar Pieterburen waar het bedrag in ontvangst werd genomen door de medewerkers van de Zeehondencrèche. DierenDoeDag 2013, ontzettend bedankt voor jullie fantastische inzet!

Afgelopen vrijdag was Lenie ’t Hart in Zeeland aanwezig bij de spreekbeurt van de twaalfjarige Anna uit Nieuwdorp. Het contact was min of meer toevallig tot stand gekomen toen Anna per email contact zocht met de Zeehondencrèche. Lenie vond de spreekbeurt van Anna heel goed. “Ze heeft echt haar best gedaan om heel veel informatie te verzamelen, maar wat ik vooral belangrijk vind, is dat ze heel goed snapt wat er aan de hand is met zeehonden en waarom het nodig is dat wij ze helpen,” zei Lenie.

Anna had de kinderen van haar klas zo enthousiast gemaakt, dat die allemaal handdoeken hadden ingezameld. Die nam Lenie graag in ontvangst: “Voor de zeehonden hebben we altijd veel handdoeken nodig. De dieren liggen er graag op en we gebruiken ze ook om de zeehonden vast te pakken. Maar ze gaan gauw stuk of ze worden zo vies dat we ze niet meer kunnen gebruiken. Daarom maken mensen ons altijd weer blij met handdoeken.”
Lenie zei tegen Anna dat ze haar een geweldige ambassadeur voor de zeehonden vond. En Anna vertelde dat ze graag als vrijwilliger bij de Zeehondencrèche wil komen. Zo bouwen we aan een goede toekomst voor de zeehonden!

Bron: Zeehondencrèche Lenie ‘t Hart

Een beautiful day voor Vlissingen vandaag! Lenie ’t Hart onthulde op het strand het eerste informatiebord over zeehonden. Hierop staat nuttige informatie over de gewone en grijze zeehonden die langs de Nederlandse kust voorkomen en wat je moet doen als je een zeehond in nood vindt. De gemeente Vlissingen laat zes van deze borden plaatsen. Hopelijk volgen de andere kustplaatsen dit voorbeeld.

Het is natuurlijk geweldig dat er meer zeehonden zijn en dat mensen langs de hele Nederlandse kust van deze prachtige dieren kunnen genieten. Maar zeehonden komen ook steeds vaker in de problemen. Door de vervuiling is de helft van de jonge zeehonden ziek. En door verstoring raken veel jongen hun moeder kwijt.

Gelukkig staan de vrijwilligers van de Zeehondencrèche dag en nacht klaar om zeehonden in nood te helpen. Deze EHBZ-ers (Eerste Hulp bij Zeehonden) komen in actie als een zieke of moederloze zeehond gevonden wordt en zorgen dat het dier snel naar de opvang in Pieterburen wordt gebracht. Onze grootste drijfveer is het vrijlaten van een herstelde zeehond in zijn natuurlijke leefomgeving. Zeg nou zelf: wat is mooier dan het teruggeven van vrijheid?

Niet voor niets is de Zeehondencrèche door 70.000 ANWB leden gekozen tot het leukste uitje van Groningen. We geven u graag een warm persoonlijk onthaal.

De Zeehondencrèche Lenie ’t Hart in Pieterburen is door zo’n 70.000 ANWB leden gekozen als leukste uitje in de provincie Groningen. Andere genomineerden waren o.a.  het Groninger museum, Vesting Boertange, Nederlands stripmuseum en DoeZoo insektenwereld. Vooral de sfeer en de behulpzaamheid van het personeel werden in Pieterburen hoog gewaardeerd. Een greep uit de reacties over de Zeehondencrèche ”Een ongelooflijke inzet. Discipline en gedrevenheid. Een uitgebreide uitleg met veel enthousiasme. En duidelijke en leerzame info.”

Vinder Diko Holsvoogd stuurde ons nog een foto van de afschuwelijke situatie waarin hij deze zeehond op het Terschellinger strand aantrof. Gelukkig kon het arme dier in Pieterburen snel van zijn marteltuig worden bevrijd, zoals ook te zien is in het artikel hieronder. Op dit moment gaat het al wat beter met de zeehond. Hij eet zelf en zwemt samen met andere zeehonden in het Grote Bad, één van de buitenbassins.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Voor de tweede keer in korte tijd is er een jonge grijze zeehond binnengekomen die verwond is door ronddrijvende stukken visnet.
Beide nettenslachtoffers werden gevonden op het strand van Terschelling.
 
Het zijn bijna altijd grijze zeehonden die verstrikt raken in dergelijke netten.
Ondanks alle acties om netten uit zee te verzamelen en mee te nemen komt het toch nog heel veel voor dat zeehonden in netten terechtkomen.

Netten blijven vangen, ook al zitten ze niet meer aan een vissersboot vast.
Daardoor kunnen veel dieren erin verstrikt raken. Het betreft dan zowel vogels als bruinvissen, dolfijnen en zeehonden.

De nettenbult op het terrein van de Zeehondencrèche functioneert dan ook als een monument en een symbool van door mensen veroorzaakte gevaren uit de zee.
Alle netten op de Pieterbuurse berg - in totaal meer dan 1000 ton - zijn op initiatief van de Zeehondencrèche verzameld door Nederlandse vissers.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Foto's: Ana Rubio Garcia en Guillermo Sanches Contreras

Op 16 maart werd via de Meldkamer van de dierenambulance Zuid-Holland – zuid bij de EHBZ-zuidwest een zieke zeehond gemeld op de landtong bij Oostvoorne. Dankzij de inzet van de vrijwilligers van het EHBZ-netwerk kon het dier snel naar Pieterburen worden gebracht. Daar werd de klapmuts - een vrouwtje van 1 jaar – eerst in quarantaine gelegd.

Klapmutsen komen voor in de Noordelijke IJsgebieden. Zo nu en dan zwemmen “dwaalgasten” te ver naar het zuiden en komen in onze streken terecht. Soms worden ze in of bij de Waddenzee gevonden. De laatste keer dat er een klapmuts in de crèche werd opgevangen was in augustus 2010. Dit is de 19e klapmuts sinds het begin van de opvang in 1972.
 
Lenie ’t Hart: “Uitgerekend nu de jacht in Canada binnenkort weer van start gaat, spoelt er een verdwaalde klapmuts aan in Nederland. Vreselijk wat er daar weer gaat gebeuren: duizenden klapmutsen en driehonderdduizend witte baby zadelrobben mogen worden afgeslacht. Ze liggen op het ijs en kunnen geen kant op.”

Jonge klapmutsen worden met een prachtige blauwgrijze vacht geboren (blueback). Het jonge dier dat nu in de Zeehondencrèche wordt opgevangen begint binnenkort met de verharing. Het ziet er naar uit dat de klapmuts het gaat redden: ze eet al zelfstandig.

Bron: Zeehondencrèche Lenie ‘t Hart

(foto: Jos Kuipers)
De zeehond die de afgelopen maanden door Noord-Groningen heeft gezworven, wordt de laatste tijd regelmatig gezien in het Oosterhornkamaal vlakbij Delfzijl. Blijkbaar heeft de zeehond het daar prima naar zijn zin. Hij kan zich in dit gebied ook heel goed redden: er zit ruim voldoende vis. Dat is het dier ook wel aan te zien: hij ziet er gezond en welvarend uit.

(foto: Lenie 't Hart)
We blijven de zeehond in de gaten houden. Misschien wordt het net zo'n vaste gast als de grijze zeehond, die een paar jaar geleden regelmatig via de sluizen bij Delfzijl naar "binnen" kwam, wat palinkjes verorberde, een dutje deed bij de kade van Dow Chemical en vervolgens weer de Waddenzee op zwom.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart