Woensdagmiddag 8 mei kwam er een melding van een wandelaar: er lag een dode bruinvis onder aan de dijk bij Termunten, aan de ingang van de Dollard.
Toen Lenie ’t Hart daar aankwam, zag ze dat het dier waarschijnlijk tijdens - of door - de geboorte van haar jong is gestorven.
De kop van het jong zat nog in de moeder.



Normaal worden de jongen van bruinvissen onder water geboren. De kop komt als laatste naar buiten; wat dat betreft leek dit dus een normale geboorte. Onderzoek moet uitwijzen wat hier is misgegaan. De kadavers zijn geborgen en zullen voor onderzoek naar de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit in Utrecht worden gebracht.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Maandag 30 april kwam er een melding binnen van de Urker bemanning van het vissersschip de NG12 (de Prins Maurits) dat ze een zeehond in hun net hadden gekregen. Het dier werd aan boord genomen. Omdat het schip op dat moment ruim 60 mijl boven Terschelling aan het vissen was, moest de zeehond tot vrijdag aan boord blijven.  

Op zaterdag 27 april bezocht een delegatie van hoge functionarissen in de visserij en de havenindustrie van Mauritanië de Zeehondencrèche in Pieterburen. Al sinds 1993 werkt de crèche samen met Mauritaanse biologen, visserijdeskundigen en andere wetenschappers aan de bescherming van de uiterst zeldzame, bijna uitgestorven Mediterrane monniksrob (Monachus monachus).
Het bezoek van deze delegatie betekende een bevestiging van 20 jaar samenwerking en overleg met dit noord-west Afrikaanse land op het gebied van natuurbescherming op de manier zoals de Zeehondencrèche dat in veel landen geïntroduceerd heeft. Die werkwijze houdt in: het betrekken van de lokale bevolking bij de problemen van dieren, maar vooral ook het verbeteren van de kwaliteit van leven van die lokale bevolking.

 
In de Kraayert haven (havengebied Vlissingen-oost) ligt al geruime tijd een grijze zeehond bij scheepswerf “De Donge". Het dier heeft gisteren de hele middag liggen zonnen op het achterdek van een jacht dat bij de scheepswerf ligt aangemeerd. Hij trok zich niets aan van de werknemers van de werf, die vlakbij hem aan het werk waren.
Bijna een jaar geleden was deze zeehond ook regelmatig te gast bij de werf; een paar maanden lang kwam hij toen telkens op hetzelfde plekje liggen.

Wij krijgen verschillende telefoontjes over een zeehond die rondzwemt In het Zuidlaardermeer. De zeehond is gesignaleerd in Jachthaven Meerzicht in Midlaren. Onze mensen houden de zeehond in de gaten, maar vooralsnog lijkt het dier zich prima te redden. Hoofd Zeehondenzorg Richard Dijkema: "Waarschijnlijk is het een oude bekende van ons, het ziet ernaar uit dat het dezelfde zeehond is als die nog niet zo lang geleden in het Schildmeer is gesignaleerd. Ons advies is: laat de zeehond met rust en maakt u zich geen zorgen."
Natuurlijk is het bijzonder dat sommige zeehonden ervoor kiezen om een tochtje in zoet water te maken. Ook al leven zeehonden het liefst in zout water, kunnen ze ook prima in zoet of brak water overleven. Ook daar zwemmen immers vissen rond die zeehonden als voedsel kunnen vangen. Gelukkig weten de meeste zeehonden uiteindelijk zonder hulp weer de weg naar zee te vinden.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

De klapmuts, die op 16 maart op de landtong bij Oostvoorne werd gevonden, maakt het goed. Het dier was oververmoeid en sterk vermagerd, maar zij heeft zich in de Zeehondencrèche verbazingwekkend snel hersteld.

Bij aankomst woog de klapmuts omstreeks 53 kilo. Inmiddels, na een paar weken rust en goede voeding - want dat was het enige dat het dier nodig had - weegt ze ruim 83 kilo. Dat betekent dat ze er inmiddels weer aan toe is om te worden vrijgelaten. Voor "dwaalgasten" zoals deze klapmuts betekent dat een hele operatie: ze moet zover mogelijk noordwaarts worden gebracht, opdat ze vandaar terug kan zwemmen naar haar leefgebied rond Groenland. Door eerdere acties weten we dat dieren die we in de noordelijke Noordzee worden vrijgelaten, de weg naar hun leefgebied weten te vinden. Deze klapmuts krijgt dus een optimale tweede kans.

De bijzondere klapmuts is geadopteerd door Anja en Alexander uit Rijswijk. Haar adoptanten hebben haar de bijzondere naam Sedna gegeven: de godin van de zee in de taal van de Inuit.
Mede dankzij hun fantastische steun kunnen we deze verdwaalde dame weer haar reis naar het thuisgebied laten beginnen. En met zo'n symbolische naam moet haar dat zeker lukken!


Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Op 17 maart is de DierenDoeDag op het Citaverde in Horst van start gegaan. Het was een groot succes! Er waren ruim 650 bezoekers aanwezig die van begin tot eind een lach op hun gezicht hadden. Deze dag is opgezet als afstudeer project voor de leerlingen, maar net zo belangrijk was het zoveel mogelijk geld ophalen voor een goed doel. Dit jaar was het goede doel de Zeehondencrèche, waar Whitney Krouwel en Kelly Basten stage hebben gelopen. Het totale opgehaalde bedrag is € 1.439,85! Een zestal dames, waaronder Whitney en Kelly zelf natuurlijk, zijn na deze succesvolle dag afgereisd naar Pieterburen waar het bedrag in ontvangst werd genomen door de medewerkers van de Zeehondencrèche. DierenDoeDag 2013, ontzettend bedankt voor jullie fantastische inzet!

Afgelopen vrijdag was Lenie ’t Hart in Zeeland aanwezig bij de spreekbeurt van de twaalfjarige Anna uit Nieuwdorp. Het contact was min of meer toevallig tot stand gekomen toen Anna per email contact zocht met de Zeehondencrèche. Lenie vond de spreekbeurt van Anna heel goed. “Ze heeft echt haar best gedaan om heel veel informatie te verzamelen, maar wat ik vooral belangrijk vind, is dat ze heel goed snapt wat er aan de hand is met zeehonden en waarom het nodig is dat wij ze helpen,” zei Lenie.

Anna had de kinderen van haar klas zo enthousiast gemaakt, dat die allemaal handdoeken hadden ingezameld. Die nam Lenie graag in ontvangst: “Voor de zeehonden hebben we altijd veel handdoeken nodig. De dieren liggen er graag op en we gebruiken ze ook om de zeehonden vast te pakken. Maar ze gaan gauw stuk of ze worden zo vies dat we ze niet meer kunnen gebruiken. Daarom maken mensen ons altijd weer blij met handdoeken.”
Lenie zei tegen Anna dat ze haar een geweldige ambassadeur voor de zeehonden vond. En Anna vertelde dat ze graag als vrijwilliger bij de Zeehondencrèche wil komen. Zo bouwen we aan een goede toekomst voor de zeehonden!

Bron: Zeehondencrèche Lenie ‘t Hart

Een beautiful day voor Vlissingen vandaag! Lenie ’t Hart onthulde op het strand het eerste informatiebord over zeehonden. Hierop staat nuttige informatie over de gewone en grijze zeehonden die langs de Nederlandse kust voorkomen en wat je moet doen als je een zeehond in nood vindt. De gemeente Vlissingen laat zes van deze borden plaatsen. Hopelijk volgen de andere kustplaatsen dit voorbeeld.

Het is natuurlijk geweldig dat er meer zeehonden zijn en dat mensen langs de hele Nederlandse kust van deze prachtige dieren kunnen genieten. Maar zeehonden komen ook steeds vaker in de problemen. Door de vervuiling is de helft van de jonge zeehonden ziek. En door verstoring raken veel jongen hun moeder kwijt.

Gelukkig staan de vrijwilligers van de Zeehondencrèche dag en nacht klaar om zeehonden in nood te helpen. Deze EHBZ-ers (Eerste Hulp bij Zeehonden) komen in actie als een zieke of moederloze zeehond gevonden wordt en zorgen dat het dier snel naar de opvang in Pieterburen wordt gebracht. Onze grootste drijfveer is het vrijlaten van een herstelde zeehond in zijn natuurlijke leefomgeving. Zeg nou zelf: wat is mooier dan het teruggeven van vrijheid?

Niet voor niets is de Zeehondencrèche door 70.000 ANWB leden gekozen tot het leukste uitje van Groningen. We geven u graag een warm persoonlijk onthaal.