Er zijn vandaag maar liefst 11 grijze zeehonden gestrand in Pieterburen! Ook al zien ze er niet echt hulpbehoevend uit, kunnen ze wel een make-over gebruiken. Wij zijn op zoek naar professionele kunstenaars die deze zeehonden op vrijwillige basis willen transformeren naar heuse kunstwerken voor het goede doel. Wie meldt zich spontaan aan?

Op 16 mei vond in Rhoon bij Rotterdam de uitreiking van de Blauwe Vlaggen van het seizoen 2013 plaats. Lenie ’t Hart was uitgenodigd om samen met burgemeester Ger van der Velde-De Wilde het Blauwe Vlag seizoen te openen.
Het certificaat Blauwe Vlag staat voor kwaliteit van milieu, omgeving en water van strandlokaties, recreatieve stranden in binnenwater en van jachthavens. In totaal ontvingen dit jaar 153 locaties een certificaat; een verheugend groot aantal. Van alle locaties waren vertegenwoordigers aanwezig, die hun onderscheiding uit handen van Lenie en de burgemeester ontvingen.

Het was een drukke hemelvaartsdag voor de EHBZ-vrijwilligers van Vlieland en Terschelling. Toen Vlielander Jan Koning met zijn boot op een zeehondentocht langs de Engelse Hoek voer, zag hij een grijze zeehond die verstrikt zat in een groot stuk visnet.
De Terschellinger EHBZ-er Hessel Wiegman werd gewaarschuwd en die kwam meteen in actie.

Woensdagmiddag 8 mei kwam er een melding van een wandelaar: er lag een dode bruinvis onder aan de dijk bij Termunten, aan de ingang van de Dollard.
Toen Lenie ’t Hart daar aankwam, zag ze dat het dier waarschijnlijk tijdens - of door - de geboorte van haar jong is gestorven.
De kop van het jong zat nog in de moeder.



Normaal worden de jongen van bruinvissen onder water geboren. De kop komt als laatste naar buiten; wat dat betreft leek dit dus een normale geboorte. Onderzoek moet uitwijzen wat hier is misgegaan. De kadavers zijn geborgen en zullen voor onderzoek naar de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit in Utrecht worden gebracht.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Maandag 30 april kwam er een melding binnen van de Urker bemanning van het vissersschip de NG12 (de Prins Maurits) dat ze een zeehond in hun net hadden gekregen. Het dier werd aan boord genomen. Omdat het schip op dat moment ruim 60 mijl boven Terschelling aan het vissen was, moest de zeehond tot vrijdag aan boord blijven.  

Op zaterdag 27 april bezocht een delegatie van hoge functionarissen in de visserij en de havenindustrie van Mauritanië de Zeehondencrèche in Pieterburen. Al sinds 1993 werkt de crèche samen met Mauritaanse biologen, visserijdeskundigen en andere wetenschappers aan de bescherming van de uiterst zeldzame, bijna uitgestorven Mediterrane monniksrob (Monachus monachus).
Het bezoek van deze delegatie betekende een bevestiging van 20 jaar samenwerking en overleg met dit noord-west Afrikaanse land op het gebied van natuurbescherming op de manier zoals de Zeehondencrèche dat in veel landen geïntroduceerd heeft. Die werkwijze houdt in: het betrekken van de lokale bevolking bij de problemen van dieren, maar vooral ook het verbeteren van de kwaliteit van leven van die lokale bevolking.

 
In de Kraayert haven (havengebied Vlissingen-oost) ligt al geruime tijd een grijze zeehond bij scheepswerf “De Donge". Het dier heeft gisteren de hele middag liggen zonnen op het achterdek van een jacht dat bij de scheepswerf ligt aangemeerd. Hij trok zich niets aan van de werknemers van de werf, die vlakbij hem aan het werk waren.
Bijna een jaar geleden was deze zeehond ook regelmatig te gast bij de werf; een paar maanden lang kwam hij toen telkens op hetzelfde plekje liggen.

Wij krijgen verschillende telefoontjes over een zeehond die rondzwemt In het Zuidlaardermeer. De zeehond is gesignaleerd in Jachthaven Meerzicht in Midlaren. Onze mensen houden de zeehond in de gaten, maar vooralsnog lijkt het dier zich prima te redden. Hoofd Zeehondenzorg Richard Dijkema: "Waarschijnlijk is het een oude bekende van ons, het ziet ernaar uit dat het dezelfde zeehond is als die nog niet zo lang geleden in het Schildmeer is gesignaleerd. Ons advies is: laat de zeehond met rust en maakt u zich geen zorgen."
Natuurlijk is het bijzonder dat sommige zeehonden ervoor kiezen om een tochtje in zoet water te maken. Ook al leven zeehonden het liefst in zout water, kunnen ze ook prima in zoet of brak water overleven. Ook daar zwemmen immers vissen rond die zeehonden als voedsel kunnen vangen. Gelukkig weten de meeste zeehonden uiteindelijk zonder hulp weer de weg naar zee te vinden.

Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart