Het begon al vrijdagavond laat. Hessel van Terschelling belde: hij had één zeehond met een longworm infectie. Die zou hij de volgende morgen op de snelle veerboot (de Koegelwieck) zetten, zodat hij om kwart over acht in Harlingen zou zijn. Diezelfde avond nog Marcel (coördinator zeehondenzorg) gebeld; die ging het transport regelen. Tegen twee uur ’s-nachts weer telefoon en later nog een keer: de beveiliging. Er ging een alarm af in de crèche. Gelukkig loos alarm. En toen was de zaterdag nog maar nauwelijks begonnen.
Zaterdagmorgen tegen half acht: telefoon. Willem, onze EHBZ-vrijwilliger van Vlieland had twee zieke zeehonden. Ze lagen helemaal ondergestoven midden op de Vliehors. Toen Willem ze in een mand had, was hij zelf bedekt met het bloed dat ze uithoestten… Ze konden om kwart voor twaalf met de langzame boot naar Harlingen.
Intussen had Hessel op Terschelling ook nog een doodziek kleintje gevonden. Die werd ook in een mand op de veerboot gezet. Dus kon vanuit Pieterburen nog een transport geregeld worden. De boot van Vlieland kwam om kwart over één aan, de boot van Terschelling om kwart over twee. Intussen kwam er ook nog een melding van Schiermonnikoog: daar was een zieke zeehond gevonden die tegen één uur met de veerboot aankwam op Lauwersoog. Toen belde Willem weer: hij had nog een heel kleintje op Vlieland. Die ging via Terschelling met de Koegelwieck weer naar Harlingen. Dat was dus het derde reisje Harlingen van vandaag: onze auto's weten de weg al zonder dat je stuurt.
Dirk (onze EHBZ-er van Ameland) had twee gestrande zeehonden, die waren gevonden door een oud-kapitein van de veerboot. Ze lagen in de duinen: ze hadden een spoor van twee kilometer achtergelaten van het water naar de duinen; het leek of ze de zee ontvluchtten. De één werd Gerben genoemd, de ander “de heks van ’t Oerd”. Dus om kwart over vijf een auto naar de veerboot in Holwerd. Tenslotte werd er nog een vluchteling uit Duitsland gebracht. Al met al vandaag negen zieke dieren in huis…
Gelukkig was er vandaag ook weer een feestelijk moment: zes gezonde dikke vette zeehonden konden weer worden vrijgelaten in de Dollard. Wat weer een heerlijke ervaring. Ze zijn genezen van de longwormen. En "onze” zeehonden worden nooit teruggevonden met die parasieten. Hun conditie is prima, hun gewicht is boven de 35 kg bij het vrijlaten en dat is genoeg om de winter goed door te komen.
Nog een feestelijk bericht van vandaag: we hebben een gift gekregen die ons in staat stelt om uitgebreid onderzoek naar de longwormen te gaan uitvoeren.
13-11-2010 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart
