Beste mensen,
Iedere dag van eind mei tot in juli loop ik langs de dijk van de Eems en
Dollard.
Dat is ongeveer 5 km, en ieder jaar wordt daar wel een jonge zeehond
gevonden.
De fuikenvissers vinden ze vaak, maar vanmorgen zag ik zelf de huiler in
het slik liggen.
Het gevoel dat je dan krijgt is prachtig; ik laat alles vallen en duik
het slik in om de jonge zeehond te redden.
De zeehond bewoog niet meer en toen ik er op afsloop op handen en knieën
door het wad dacht ik hij is dood,
maar toen ik dichterbij kwam zag ik dat hij nog ademde.
Hij was heel zwak en doodmoe en liet zich zo oprapen.
Het is een te vroeg geboren jong, met deels nog embryonaalhaar en een
verse navelstreng. Twee dagen oud.
Direct de creche gebeld. Mostafa en helpers kwamen direct mijn kant op
want het kleintje had direct hulp nodig.
Hij heeft ontstoken ogen en water in de longen.
Hij weegt 8,7 kilo, is al geadopteerd en heet Spetter.
Ik lees net in een mail van Marthijn, onze technische medewerker, dat
hij heel zwak is. "Maar," schreef hij, "we maken hem weer sterk." Wat heerlijk zulke medewerkers!
Groetjes,
Lenie
06-06-2010 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart
