Het is er toch van gekomen: Lenie gaat meedoen in de vaart der volkeren. Want wie heeft er tegenwoordig nog geen weblog? Lenie dus. Maar dat gaat vanaf vandaag veranderen.
Kinderen stellen mij op onze website vaak vragen als: “Mag ik met u MSN-en?” en nog wat van die kreten. Ik schrijf dan altijd terug: “Joh, ik weet niet eens wat dat is…” Maar we beleven op de Zeehondencrèche iedere dag zoveel. Misschien vindt u het wel leuk om daar van mij iets over te horen.
Vandaag vertel ik over Croco, die in onze zeehondenambulance op het parkeerterrein voor het ziekenhuis in Leeuwarden bevrijd werd van een paar stukken plastic slang in zijn maag. “Waarom Leeuwarden?” denkt u natuurlijk. Heel gewoon, omdat dr Piet Spoelstra daar gastro-enteroloog is en hij heeft ervaring met zeehonden.
Zijn mooiste avontuur met zeehonden was een fiks aantal jaren geleden. Hij reisde toen op ons verzoek naar Griekenland om een monniksrob (een bijna uitgestorven zeehondensoort) die wij daar in opvang hadden, van een darmverstopping af te helpen. Hij ging met al zijn apparaten op pad. Bij de douane op Schiphol had hij het niet moeilijk. Omdat het voor de Zeehondencrèche was kon hij zó door met zijn pistoolvormige apparaten. Maar hij moest vliegen via Londen en daar kreeg hij problemen. Men wilde weten wat hij van plan was met die apparaten. Maar gelukkig voor hem (en voor ons en de zeehond) was er één beambte die zelf onlangs zo’n onderzoek had ondergaan en die herkende de apparaten. Dus Piet Spoelstra mocht door.
Op het Griekse eiland Allonissos in de Noordelijke Sporaden aangekomen ging hij de zeehond onderzoeken. Wij hadden daar een opvangunit neergezet; een “echte Jarino 1988” met rondom veel glas. Terwijl hij bezig was liep het hele dorp uit; op het laatst stond iedereen voor de ramen te kijken. Piet Spoelstra merkte dan ook op dat hij niet gewend was om zoveel toeschouwers te hebben bij zijn werk…
Ook daar heeft hij toen de zeehond gered, net als vorige week onze Croco. Onze dierenartsen hebben niet die ervaring met endoscopie die hij wél heeft. Dankzij zijn adviezen hebben we ook zeehonden kunnen redden die per ongeluk vishaken hadden ingeslikt. Zo’n scherpe haak vormt een groot gevaar voor de organen in het lichaam van een zeehond. “Geef ‘m watten te eten, met veel ORS (vloeistof met zouten en suikers)”, zei Piet Spoelstra. En ja hoor, de haak kwam er keurig “langs natuurlijke weg” weer uit met de watten er omheen. Geweldig! Wij hebben over die behandeling gepubliceerd en deze wordt nu over de hele wereld toegepast. Wat mooi toch, zo’n samenwerking tussen dierenartsen en mensenartsen. Het blijkt vaak dat ze met dezelfde problemen te maken hebben.
Croco eet nu zelfstandig vis als een slootgraver. Hij is zijn redders vast heel dankbaar. Ik weet zeker dat hij later aan zijn nakomelingen op het wad alles zal vertellen van zijn avonturen in Pieterburen. En vooral natuurlijk van zijn eigen optreden voor radio en TV en van zijn foto’s in alle kranten.20-03-2009
