Lenie ’t Hart, dierenarts Mostafa Shahi Ferdous en het team van zeehondenverzorgers houden iedere keer als de telefoon gaat hun adem in. Toch niet wéér een melding van een zieke zeehond? De afgelopen dagen werden er soms wel zes of acht doodzieke dieren per dag naar Pieterburen gebracht. Ieder dier verdient een kans, dus steeds opnieuw werd er creatief naar opvangruimte gezocht. Maar alle medewerkers maken zich ongerust over het schrikbarende aantal longwormpatiënten: inmiddels loopt dat tegen de 180, bijna driemaal zoveel als het vorige jaar, dat toen als de absolute top in 38 jaar opvang werd beschouwd.
De zieke zeehonden hebben het vreselijk benauwd. Hun longen en luchtpijp zitten vol met longwormen, waartegen hun immuunsysteem niet voldoende vecht. Lenie: “Stel je voor dat er een prop spaghetti of mihoen in je luchtpijp zit. Dan voelt het alsof je moet ademen door een rietje.”
Bij een zeehond die dreigde te stikken heeft de dierenarts een noodmaatregel getroffen: via een incisie in de keel heeft hij de luchtpijp geopend en daaruit een theekopje vol slijm en wormen verwijderd. De zeehond leeft nog.
Alle opgevangen longwormpatiënten hebben in het begin individuele verzorging nodig. Dat betekent iedere dag vele tientallen bakjes met vispap, afgewogen porties haring voor de zeehonden die al een fase verder zijn en kilo’s haring voor de bassins waarin zeehonden zwemmen die zelfstandig kunnen eten. Het betekent ook de inzet van veel meer menskracht dan de Zeehondencrèche zelf in huis heeft. Gelukkig hebben zich heel veel vrijwilligers (vaak van dierenambulances) gemeld. Maar omdat het geven van slangvoeding aan een zeehond veel ervaring vereist, heeft de crèche ook een beroep gedaan op de collega-opvangstations in andere landen in de wereld. Gelukkig stromen ook daarvan de aanmeldingen binnen.
Een extra probleem is het feit dat alle binnengekomen dieren eigenlijk apart van elkaar moeten worden opgevangen, om onderlinge besmetting te voorkomen: we weten immers nooit wat een zeehond met zich meedraagt. De twintig vaste quarantaines van de crèche waren al heel snel vol. Daarna werd er heel creatief met de ruimtes van de crèche omgegaan. Iedere doucheruimte in een quarantainegang werd onderkomen voor minstens twee zeehonden, de badkamer van de intern wonende stagiaires werd geconfisqueerd, in de serre achter Lenie’s kantoor liggen inmiddels vier zeehonden, in het kantoor van de dierenarts zijn zeven opvangplaatsen gecreëerd en in iedere quarantaine liggen nu minstens drie zeehonden. Medewerkers van de administratie raken al helemaal in de stress als iemand van de technische dienst met een peinzende blik hun kantoor opneemt…
Natuurlijk kost deze opvang veel meer geld dan ooit was begroot voor dit jaar. Er is meer vis nodig, meer medicijnen. En ook al kunnen we gelukkig rekenen op de inzet van ervaren vrijwilligers van over de hele wereld, we moeten natuurlijk wél hun reiskosten betalen, hun onderkomen ergens in Pieterburen, en tenminste voldoende Hollandse kost om het zware werk een tijd vol te houden. Daarom doen we een beroep op u: ook u kunt deze zwaar zieke zeehonden helpen, bijvoorbeeld door donateur van de Zeehondencrèche te worden. Klik HIER om die kleine stap te zetten.
Eén ding is heel zeker: deze plotselinge invasie van zieke zeehonden valt niet te verklaren door het feit dat er meer zeehonden in de Waddenzee zijn, of dat de zwakkeren van de soort zich niet redden. Op dit moment lijkt het erop dat meer dan 50% van de dit jaar geboren gewone zeehonden ernstig in problemen is gekomen. Mogelijk speelt overbevissing een rol (onvoldoende voedsel voor moeder en/of jong), of heeft dit te maken met effecten van klimaatverandering: een ander voedselaanbod waardoor de (kwetsbare) gewone zeehond meer wordt geconfronteerd met de larven van de longworm. Het is bekend dat de longworm via een zgn. “tussengastheer” in de zeehond terecht komt, maar over de details daarvan is helaas weinig bekend. Kortom: er valt nog heel veel te onderzoeken, maar om de slachtoffers van nu te helpen is de eerste stap: word donateur van de Zeehondencrèche! (Klik hier)
03-12-2009 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart
