Wie met de veerboot naar Vlieland gaat, kan ze al van ver op zandbank de Richel zien liggen: tientallen zeehondenmoeders met hun witte pups. Op 30 december telden crèchemedewerkers maar liefst 90 jongen. Gelukkig is het nu rustig weer, zodat de jongen flink bij hun moeder kunnen drinken. Dat doen ze drie weken; dan verharen ze en verliezen hun witte babyvacht, die hen wél warm houdt, maar waarmee ze niet goed kunnen zwemmen. Na die drie weken zogen zijn ze van 12 kilo geboortegewicht gegroeid tot 50 a 60 kilo en moeten zichzelf redden.
Op het eiland Griend zijn voor het eerst enkele grijze zeehondenjongen waargenomen en we kregen ook een melding van het ministerie van LNV dat er een grijze zeehondenmoeder met haar jong was gesignaleerd op Rottum.
Vlak voor de kerstdagen was het even extreem hoog water. Van de jongen die toen van de zandbank afspoelden is een aantal in de Zeehondencrèche terechtgekomen, waar ze kunnen uitrusten van hun avontuur. Over drie maanden kunnen die terug naar de anderen op het wad.
Medewerkers van Zeehondencrèche
Lenie ’t Hart hopen op weinig storm en
wensen iedereen veel geluk in 2008!
31-12-2007 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart
