Deze week heeft Zeehondencrèche Lenie ’t Hart een bezwaarschrift ingediend bij Gedeputeerde Staten van Friesland omdat deze overheidsinstantie aan het Texelse instituut Imares (voorheen Alterra) een vergunning heeft verleend om opnieuw zeehonden te vangen en een zender op te plakken. In 2005 ontstond veel commotie rond een grijze zeehond die voortdurend gezien werd bij IJmuiden met een (op dat moment niet meer werkende) zender achter op zijn kop geplakt. Dagelijks kreeg de Zeehondencrèche tientallen meldingen. Hoewel woordvoerders van Imares ook toen meldden dat er niets met het dier aan de hand was, werd het enkele maanden later dood aangetroffen op Vlieland. Uit sectie bleek dat het dier was verhongerd.
De Zeehondencrèche maakt op meerdere gronden bezwaar tegen het gebruik van zenders.

Dierenwelzijn
Het aanbrengen van de zenders veroorzaakt veel stress bij de dieren. Ze worden met behulp van grote netten en snelle boten gevangen terwijl ze op zandbanken liggen te rusten. Daarna moeten ze ruim 20 minuten onbeweeglijk stil liggen zodat de zender met epoxylijm aangebracht kan worden. Daarvoor worden ze in bedwang gehouden met een net; grotere dieren worden verdoofd. Na het vastlijmen van de zenders in de nek worden de dieren gewogen en gemeten. Vaak haalt men ook stukjes spek uit de flank en neemt men bloed af.
Zolang de zender op een zeehond geplakt zit, veroorzaakt hij problemen voor het dier. Zeehonden zijn perfect gestroomlijnde dieren. Daardoor kunnen ze met weinig inspanning toch als een raket door het water schieten. De dieren zwemmen wel 30 km per uur als ze op vissen aan het jagen zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat door een zender deze stroomlijn nadelig beïnvloed wordt. Daarom protesteert de Zeehondencrèche al jarenlang tegen het gebruik van zenders op zeehonden, zowel bij onderzoeksinstituut Imares als bij het ministerie van Landbouw, Natuur en Visserij, dat opdracht geeft voor dit soort dierproeven.

Onderzoek naar invloed zenders
Om te kijken hoe groot de invloed van de zenders is, heeft de Zeehondencrèche aan het Nederlands/Duitse bedrijf FlowMotion (www.flowmotion.nl) gevraagd om de effecten van zo’n zender op een zeehond te onderzoeken. FlowMotion is al ruim tien jaar het meest gespecialiseerde ingenieursbureau voor stromingsleer. FlowMotion heeft hechte contacten binnen de Technische Universiteit Delft, met name met de faculteiten Werktuigbouwkunde en Lucht- & Ruimtevaarttechniek en hun laboratoria voor stromingsleer. De expertise, ervaring en geavanceerde stromingssimulaties van FlowMotion hebben het mogelijk gemaakt om in detail te onderzoeken wat de gevolgen van zo’n zender zijn voor een zeehond. Uit de resultaten van dit onderzoek blijkt dat de zenders veranderingen in de stroming rondom het dier veroorzaken. Deze verstoring van de natuurlijke hydrodynamica van de zeehond zorgt ervoor dat het gedrag van zeehonden met een zender afwijkt van het normale gedrag. Het energieverbruik van de dieren neemt toe, terwijl ze bovendien minder goed in staat zijn om voldoende voedsel te vergaren. Al met al leidt dit tot een afname van het lichaamsgewicht en is er sprake van een aanzienlijke aantasting van de gezondheid en het welzijn van de betrokken dieren.
Twijfel aan wetenschappelijke waarde
Zenders worden gebruikt om meer te weten te komen over het natuurlijke gedrag van zeehonden in hun natuurlijke omgeving. Maar in hoeverre kun je spreken van natuurlijk gedrag bij een gezenderde zeehond? Nu is gebleken dat zenders invloed hebben op het gedrag van het dier moet de vraag worden gesteld of onderzoeksgegevens die met behulp van deze zenders worden vergaard wel voldoende wetenschappelijke waarde hebben.
07-08-2007 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

