Twee Nederlandse gezinnen op vakantie in Denemarken hebben de afgelopen week een schokkende ervaring beleefd. Ze troffen tijdens een strandwandeling een hulpeloze baby van een grijze zeehond aan. Omstanders hebben de lokale autoriteiten gewaarschuwd, waarop er een soort “strandwacht” verscheen die het dier zonder pardon doodschoot voor de ogen van alle kinderen. Een leuke vakantie kreeg hiermee een hele nare wending.
Een van de vaders ( de kinderen waren 4 - 16 jaar oud) heeft daarop een vlammend protest geschreven naar de Nederlandse Ambassade in Denemarken, de Deense Ambassade in Den Haag en het Deense Consulaat in Groningen. Een vertaling van een deel van zijn brief luidt:
“Onze kinderen waren geschokt. Wij hebben uren gepraat om ze uit te leggen dat in Denemarken blijkbaar andere normen en waarden gelden. Denemarken heeft zichzelf voor ons in een heel negatief daglicht geplaatst. Niet alleen worden rechten van dieren op een heel andere manier geïnterpreteerd, maar ook het internationale recht van kinderen om te worden gevrijwaard van confrontatie met dergelijke wreedheden is hiermee ernstig geschonden.”
De Zeehondencrèche, die gesprekspartner is in overleg op overheidsniveau tussen Nederland, Duitsland en Denemarken op het gebied van zeehonden, gaat zeker op dit trilaterale niveau werk maken van deze gebeurtenis, die helaas geen incident is. Een zeehond heeft van de Denen niets goeds te verwachten. Denemarken is het enige land ter wereld waar wél zeehonden voorkomen, maar waar geen opvangcentrum voor deze dieren is. Hulpbehoevende dieren worden op het strand doodgeschoten of ze krijgen een spuitje. Er is wel een centrum in Esbjerg uitgerust voor de opvang van zeehonden, maar daar maakt men sinds 1992 geen gebruik meer van. Als daar zeehonden terecht komen, worden ze gedood of gebruikt in dierproeven. De Deense Ambassade schreef dan ook doodleuk terug dat “dit in Denemarken nu eenmaal de gebruikelijke gang van zaken was”.
Lenie ’t Hart: “Dit weekeinde vertrek ik naar Canada om te proberen een steentje bij te dragen aan het stoppen van de gruwelijke slachting van zeehonden daar. Maar wat is het verschil tussen Canada en de gang van zaken in Denemarken, aan de kust van onze eigen Waddenzee? Dit jonge dier mankeerde niets; het was alleen zijn moeder kwijt geraakt. Met wat hulp had het alle kans om te overleven. Wij hebben dit voorjaar meer dan honderd van deze jonge dieren kunnen helpen.”
Het is triest te moeten constateren dat de Denen op deze manier aan hun kinderen leren dat het goed is om dieren in nood de rug toe te keren. Deze kinderen wordt met de paplepel ingegoten dat het doden van weerloze dieren normaal is. De Nederlandse kinderen die getuige moesten zijn van dit voorval zijn gelukkig niet zo opgevoed. Helaas heeft dat wel tot gevolg dat hun vakantie in Denemarken zo ellendig geëindigd is.
In Nederland kan een dergelijke situatie vanwege de wet- en regelgeving gelukkig nooit voorkomen. De Zeehondencrèche gaat er nu aan werken dat deze situatie ook in Denemarken niet langer de algemeen geldende regel blijft.
Voor deze zeehond komt dit te laat. En de Zeehondencrèche wil graag de betrokken kinderen laten zien dat wij heel anders denken over hulp aan dieren in nood. Ze zullen worden uitgenodigd om mee te gaan bij het vrijlaten van een paar grijze zeehonden in - jawel - de Waddenzee.
09-03-2007 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart
