Menu HomeMenu Alles over zeehondenMenu Feiten over opvangAlles over de zeehondencrècheMenu omgevingEerste Hulp Bij ZeehondenMenu Wetenschappelijk onderzoekMenu KidsMenu Winkel
Gaat de crèche verbouwen of verhuizen?

De laatste tijd is er veel commotie over eventuele verhuisplannen van Zeehondencrèche Lenie ’t Hart en wordt er veel gespeculeerd over een mogelijke nieuwe locatie. Er verschijnen uiteenlopende berichten in de media van “de Zeehondencrèche wil verbouwen” (dat is niet juist; de crèche wil volledig nieuw gaan bouwen) tot “de Zeehondencrèche vindt dat ze daarvoor niet genoeg geld van de gemeente De Marne krijgt” (ook dat is niet juist: de crèche krijgt helemaal niets). Daarom zetten we hier een aantal feiten eens op een rij.
Zeehondencrèche Lenie ’t Hart vanuit de lucht.
Het basisgebouw van de huidige Zeehondencrèche werd gebouwd in 1979 en voor het eerst aangepast en uitgebreid in 1982. In 1986 vond een tweede verbouwing plaats en in 1993 was de laatste uitbreiding. Bij die laatste gelegenheid werd de opvangcapaciteit uitgebreid naar ongeveer 80 zeehonden per jaar, kwam er een aantal bassins bij met een zuiveringsinstallatie en bovendien een voorlichtingscentrum voor de bezoekers.

Ruim 14 jaar na die laatste aanpassing blijkt dat er structureel meer zeehonden in problemen komen en dat de binnengebrachte zeehonden ook nog eens veel zieker zijn. Het aantal zeehonden dat de laatste jaren wordt opgevangen ligt nu rond de 200 per jaar. De waterzuivering, gebaseerd op de kennis en techniek van 15 jaar geleden, is verouderd en kan die extra belasting maar met moeite aan. Sommige leidingsystemen liggen inmiddels al 28 jaar in de grond. We hebben behoefte aan nog meer quarantaineruimtes en moeten bovendien de laatste jaren improviseren met een grote tenthal; momenteel staan er zelfs drie extra tenten met een totaal oppervlak van 470 m2. Bovendien neemt het bezoekersaantal (gelukkig) nog ieder jaar toe. Maar iedere vakantie en ieder weekeinde zitten onze gasten klem in de bezoekershal. Kortom, er moet een uitbreiding van de faciliteiten voor de zorg en het werk voor de zeehonden gevonden worden, omdat wij altijd proberen om de kwaliteit van opvang voor de zeehonden en van informatie voor de bezoekers zo hoog mogelijk te houden. Maar de exploitatiekosten mogen niet stijgen, want dat budget hebben we niet. De zorg voor zeehonden wordt al 35 jaar lang betaald door onze donateurs. Daar zijn we heel blij mee en we hopen dat dit ook zo zal blijven. Met steun van onze donateurs hebben we ons bouwplan kunnen opstellen, maar de werkelijke bouw moet betaald worden uit subsidies en fondsen.

Aanvankelijk leek het erop dat de gemeente De Marne (waar Pieterburen onder valt) positief tegenover onze toenmalige uitbreidingsplannen stond. Samen met de gemeente hebben we vanaf 1999 gewerkt aan het ontwerp van een groot Masterplan (gebaseerd op Provinciale en Europese subsidies) waar iedereen in het dorp Pieterburen profijt van zou hebben: de ondernemers, de andere stichtingen in het dorp – zoals Domies Toen, de Oud-Groninger molen en het Gronings Landschap - en ook de Zeehondencrèche, want wij konden op basis van het toegezegde geld aanvullende subsidies en andere financiering gaan regelen en daar waren we ook al druk mee bezig. Maar in juni 2006 kreeg de Zeehondencrèche van de Masterplan-makers te horen dat het bedrag voor de door de crèche geplande aanpassingen van bezoekersfaciliteiten, waterzuivering en quarantaines niet in het totaalplan was opgenomen.

Er werd vanuit het Masterplan alleen elders in het dorp en in andere stichtingen geïnvesteerd. Wél werd er – tegen de zin van de crèche – anderhalf miljoen euro uitgetrokken voor een heel groot nieuw parkeerterrein vlak naast de Zeehondencrèche, terwijl met eenvoudige middelen het reeds bestaande parkeerterrein zou kunnen worden aangepast. De Masterplan subsidies (ter waarde van minstens 6 miljoen euro) gingen dus naar iedereen die profiteert van de aanwezigheid van de Zeehondencrèche, maar niets werd geïnvesteerd in de Zeehondencrèche zelf en daarmee niets in de zeehonden.

Toen alle reeds ontwikkelde plannen van de Zeehondencrèche hiermee in het water vielen, is de crèche-staf met een aantal experts om de tafel gaan zitten om uit te zoeken wat op termijn beter zou zijn: de bestaande crèche opnieuw verbouwen en uitbreiden, of denken aan nieuwbouwplannen. Na zorgvuldige analyse werd het duidelijk dat in de gegeven omstandigheden volledige nieuwbouw grote voordelen had boven het voor de zoveelste keer aanpassen, verbeteren en herstellen van het technisch verouderde en door de eerdere uitbreidingen minder praktisch ingerichte bestaande pand.

Die beslissing heeft grote gevolgen. Het is vrijwel onmogelijk om de huidige crèche af te breken en tegelijkertijd op dezelfde plaats een nieuwe crèche neer te zetten. De huidige locatie is dus hoe dan ook geen goede optie; er moet een andere plek gezocht worden. Deze vraag is als eerste aan de gemeente de Marne voorgelegd: hebben jullie binnen de gemeente een geschikte, mooie nieuwe locatie voor ons, die voldoet aan ons programma van eisen? Dat bleek niet het geval: de gemeente houdt vast aan het standpunt dat de crèche prima kan bouwen op de bestaande locatie. We hebben gemeente De Marne tijdig laten weten dat we als volgende stap buiten de gemeentegrenzen op zoek zouden gaan naar nieuwe mogelijkheden. We kregen vervolgens enthousiaste reacties vanuit veel kustgemeenten in Groningen en Friesland.

Als je over een dergelijke investering praat, moet je natuurlijk heel veel factoren mee laten wegen. We kijken allereerst naar een gunstige ligging voor de zeehonden, natuurlijk vlakbij de Waddenzee. Verder is ook de beschikbare ruimte en een goede infrastructuur van belang zodat de nieuwe crèche optimaal bereikbaar is, liefst ook met het openbaar vervoer. Een gebied waar ook iets meer te beleven valt voor onze bezoekers. We vragen van de “nieuwe” gemeente om mee te helpen in de planning en organisatie en mee te denken in het vinden van fondsen voor nieuwbouw. Want één ding is duidelijk: de Zeehondencrèche heeft zelf geen budget voor nieuwbouw en zal daar zeker ook de bijdragen van de donateurs niet voor gebruiken. Daarom is het van cruciaal belang dat de kosten van de verzorging van de zeehonden niet hoger worden. Met een nieuw, efficiënt ingericht gebouw en een moderne waterzuivering moet dat lukken. Nu verliest de crèche alleen al minstens € 50.000,- per jaar aan water dat door te weinig zuiveringscapaciteit niet opnieuw gebruikt kan worden.

Inmiddels heeft een delegatie van het bestuur en de staf van de Zeehondencrèche een aantal gemeenten bezocht, van Delfzijl tot Harlingen. De komende weken zal het bestuur een beslissing nemen met welke gemeenten vervolggesprekken zullen worden gevoerd.

Natuurlijk liggen er ook grote belangen voor de gemeente waar we terecht zullen komen. De crèche brengt zeker 200.000 jaarlijkse bezoekers met zich mee, die geld achterlaten in de omgeving. Recente onderzoeken tonen aan dat er dankzij onze bezoekers voor 350 mensen werk is in de toeristische sector in de regio en er wordt voor een miljoen omgezet in de horeca rondom de huidige Zeehondencrèche. Dat vinden wij allemaal prachtig, maar onze basistaak is en blijft het zo verantwoord mogelijk opvangen en gezond weer vrijlaten van zeehonden. In onze overwegingen staan zij voorop; het is in hun belang dat er een beter onderkomen voor hen beschikbaar komt.

27-02-2007 Bron: Zeehondencrèche Lenie 't Hart

Ik word Donateur