In januari arriveerde ze in de crèche in Pieterburen: een grote, volwassen zeehond met een enorme kluwen touw en netten om haar nek. Het was een hele klus om dat los te knippen. Er werd een gruwelijk diepe wond blootgelegd. Hoe moest dat verder?
Al een jaar lang had de waterpolitie te Harlingen gezien dat er een volwassen zeehond zwom bij de zandbanken tussen Vlieland en Terschelling met om haar nek een bundel vastgesnoerde visnetten. Het dier was echter zo alert, dat er geen enkele kans bestond om het te vangen en van die onaangename last te bevrijden. Maar de politie hield de situatie in de gaten. Zo waren ze er in december getuige van, dat de zeehond een jong had gekregen. Mogelijk heeft de inspanning van het zogen het dier zo verzwakt, dat het toen misging: ze had duidelijk moeilijkheden, haar jong lag vaak ver van haar vandaan en kreeg te weinig voeding.
Daarom riep de waterpolitie de hulp in van de Terschellinger Hessel Wiegman, lid van het EHBZ-Pieterburen team. Die wist niet alleen de gewonde zeehond maar ook het jong te vangen. Met grote snelheid werden moeder en kind naar Pieterburen gebracht, waar een team klaarstond om de moeder van haar kluwen netten te ontdoen.
Na afloop van de operatie bleek dat het arme dier al die tijd ruim 25 kilo netten en touw om haar nek had gehad. Het had diepe snijwonden in hals en nek veroorzaakt. Maar gelukkig kon Dira - zoals ze door haar adoptant werd genoemd - vanaf dat moment beginnen aan haar herstel.
De snijdende pijn als ze haar kop bewoog had Dira zo schichtig en schrikachtig gemaakt, dat het onmogelijk bleek om haar zelf haar jong te laten zogen. Daarom werd Elsina - zo was het jong genoemd - door de crèchemedewerkers verzorgd. Moeder herstelde voorspoedig en het jong groeide als kool, zodat het na ruim een maand al weer tijd werd om ze vrij te laten.
Afgelopen zondag, 27 februari, werd het tweetal teruggebracht naar de plaats waar ze werden gevonden.
En wie konden dat beter doen dan de mannen dia haar een jaar lang in de gaten hadden gehouden? Daarom werden beide kisten aan boord van de boot van de waterpolitie gehesen. Daarop werd koers gezet naar de omgeving van de Richel, de zandbank tussen Vlieland en Terschelling.
Een kleine moeilijkheid was nog dat de stevig uit de kluiten gewassen Dira samen met haar reiskist meer dan 250 kilo woog. Niet iets wat je even in een rubberbootje tilt om naar een zandbank te varen. Daarom werd besloten om Dira "on the fly" vanuit de reiskist vrij te laten. Met behulp van de kraan zakte de kist tot vlak boven het wateroppervlak en op het juiste moment opende hoofd zeehondenzorg Richard Dijkema de schuif, zodat Dira vlot weg kon zwemmen.
Dochter Elsina werd wel vanaf de zandbank vrijgelaten. Zo kon het dier, dat nog nooit in zee had gezwommen, eerst rustig kennismaken met haar omgeving voordat ze vastberaden het zilte nat in schoof. We wensen hen allebei een goede toekomst toe.
28-02-2005 Bron: Zeehondencrèche Pieterburen
