In de eerste week van december waren een paar zeehonden van Vlieland en een paar zeehonden van Terschelling gezond en dik genoeg. Ze konden allemaal worden uitgezet. Dat betekende dubbel feest.
In principe worden zeehonden altijd weer teruggezet in de buurt van de plaats waar ze zijn gevonden. Daarom moesten deze zeehonden weer terug naar hun eigen eiland. Om het transport zo efficiënt mogelijk te laten verlopen, werden alle zeehonden in één keer naar Harlingen gereden. Daar werden de reiskisten overgeladen op de - dankzij de medewerking van Rederij Doeksen al klaar staande - bagagewagentjes. En toen splitste het gezelschap zich. Lenie 't Hart reisde met de adoptanten van de "Vlieland"zeehonden met de Oost-Vlieland, terwijl het Terschelling-gezelschap onder leiding van André van Gemmert aan boord ging van de Midsland.
Op Vlieland werd het gezelschap opgewacht door de EHBZ-ers Willem Stel en Pieter Schaper, die de zeehonden en hun begeleiders naar de Noord-Oosthoek van het eiland brachten. Intussen reed Hessel Wiegman zijn zwemmende en lopende gasten naar de Noordvaarder op Terschelling.
![]() |
![]() |
|
| Uitzetten Vlieland | Uitzetten Terschelling |
Vrijwel gelijktijdig doken de beide groepen zeehonden in de golven van hun eigen gebied. En op beide eilanden werd gedronken op hun gezondheid.
14-12-2003 Bron: Zeehondencrèche Pieterburen



