De jonge monniksrob WEAM, die sinds september 2001 onder leiding van medewerkers van de Zeehondencrèche in Mauritanië werd opgevangen, is eind februari 2002 vrijgelaten. Daarmee kwam een einde aan deze succesvolle opvangperiode, waarin het Mauritaanse visserij-instituut CNROP en de Zeehondencrèche hebben samengewerkt.
De Mediterrane monniksrob (Monachus monachus) behoort tot de meest bedreigde diersoorten in de wereld. De grootste kolonie (ongeveer 100 exemplaren) leeft in grotten aan de kust van Mauritanië, daar "waar de Sahara in de Oceaan valt". WEAM is de zevende monniksrob, die in Mauritanië met hulp van de Zeehondencrèche is opgevangen. Het is een vrouwtje, waarvan we hopen dat ze een belangrijke bijdrage aan de groei van de populatie kan leveren. De eerste berichten zijn gunstig: ze verkent het gebied en wordt regelmatig waargenomen in de buurt van de grotten waar de andere monniksrobben leven.
De samenwerking met Mauritanië op het gebied van de opvang van monniksrobben begon al in 1993. Op dat moment werkte de Zeehondencrèche al een aantal jaren samen met Griekenland, Turkije en Madeira, voor zover bekend de enige andere landen waar Mediterrane monniksrobben voorkomen. De Zeehondencrèche is het enige instituut in de wereld met zoveel ervaring in de opvang van deze zeer moeilijk te houden dieren.
Natuurlijk kost een dergelijk project veel geld. Financieel is het mede mogelijk gemaakt door een aantal Nederlandse bedrijven, waaronder het RIVO (het Nederlandse Rijks Instituut voor Visserij Onderzoek) die faciliteiten op het gebied van infrastructuur en logistiek in Nouadhibou ter beschikking stelde, de Nederlandse vissers die voor de Mauritaanse kust vissen, Seatrade (een bedrijf dat met koelschepen de in Mauritanië door de Nederlanders gevangen vis vervoert) en Ballast Nedam. Ook de Nederlandse Ambassade in Dakar - waar ook Mauritanië onder valt - heeft een financiële bijdrage gegeven.
30-03-2002 Bron: Zeehondencrèche Pieterburen
