Op 15 februari werd een volwassen vrouwtje van de grijze zeehond gevonden op Terschelling. Ze was ongeveer 120 kilo en voor haar leeftijd veel te mager. Normaal zou ze rond de 250 kilo moeten wegen. In een speciale kist werd ze met een snelle boot van de vinder naar Harlingen gebracht, waar een grote kraan de zeehond van de boot in de auto heeft getakeld. Zo ging de reis per auto verder naar Pieterburen.
Ze had een verwonding aan haar kop. Haar neus was gedeeltelijk verdwenen en ook was haar bek beschadigd. Doordat ze haar neusgaten niet meer kon sluiten kon ze niet meer goed duiken en daardoor niet goed eten. Na een consult bij een van onze vrijwilligers-specialisten, keel- neus- en oorarts Dr. Bartelds, werd ze in weinig water gehouden en werd haar veel vis uit de hand gegeven. Ze kreeg een antibiotica- en een anti-wormmiddel kuur. Na een paar weken ging ze zelf weer eten en kon ze ook weer in diep water haar vis van de bodem van het bassin pakken. Ze kon dus gelukkig haar neusgaten weer sluiten.
Op 29 april kon ze met een gewicht van bijna 300 kilo weer worden vrijgelaten door de Terschellingers die haar ook gevonden hadden. Natuurlijk op Terschelling!
29-04-2001 Bron: Zeehondencrèche Pieterburen
