Dinsdagavond 23 januari is Lenie 't Hart samen met nog drie specialisten en met koffers vol technisch en medisch materiaal op Schiphol in het vliegtuig gestapt. Eindbestemming: de Galapagos Eilanden. Het team vertrok na een dringende hulpvraag van het Charles Darwin Research Station aan de Zeehondencrèche in verband met de dreigende olieramp in het unieke natuurgebied. Zoals bekend raakte voor de kust van de Galapagos Eilanden het tot de rand met diesel en zware stookolie gevulde bevoorradingsschip Jessica in moeilijkheden. Inmiddels maakt het schip zware slagzij en is de lading van 900 ton bijna helemaal in zee terecht gekomen. Of - en zo ja hoeveel - olie de kust zal bereiken valt door het grillige weer niet te voorspellen. In het gebied is een unieke flora en fauna, waaronder de Galapagos Pelsrob, die met uitsterven wordt bedreigd.
De reis, grotendeels mogelijk gemaakt dankzij een genereuze gift van Prins Bernhard, vindt plaats onder de paraplu van Sea Alarm. Deze nieuwe organisatie voor snelle hulp aan zeedieren in geval van rampen is in 1999 op initiatief van Lenie 't Hart opgericht. Inmiddels is er een alliantie van tientallen bestaande opvangorganisaties uit veertien Europese landen ontstaan, die het idee van Sea Alarm ondersteunen. Het doel van de organisatie is om niet alleen olieslachtoffers op te vangen en de juiste verzorging te geven, maar om ook te werken aan preventie. Daarvoor bestaan al contacten met de olie-industrie en transportorganisaties.
Het Europese hulpteam bestaat uit: Lenie 't Hart (zeezoogdierenspecialist van de Zeehondencrèche), André van Gemmert (zeeleeuwenspecialist van het Noorder Dierenpark te Emmen), Hugo Nijkamp, (marinebioloog en een van de organisatoren van Sea Alarm) en Ian Robinson (dierenarts en zeezoogdierenspecialist van het RSPCA Norfolk Wildlife Hospital in de UK). Hun taak zal zijn om de lokale mensen te helpen bij het opzetten van eventuele nood-accommodatie voor opvang, bij het schoonmaken en verzorgen van met olie besmeurde zeeleeuwen en andere zeezoogdieren en het proberen te voorkomen dat dieren in contact komen met olie. Voor dit laatste is samenwerking nodig met de ter plaatse werkende schoonmaakteams van de olie-industrie. Dit is (helaas) een uitgelezen moment om de uitgangspunten van Sea Alarm aan de praktijk te toetsen.
Een Amerikaans team houdt zich bezig met de problemen van olievogels in het getroffen gebied. In veel bij Sea Alarm aangesloten Europese opvangcentra zijn teams van specialisten stand-by, om af te reizen zodra hun inzet wordt gevraagd.
23-01-2001 Bron: Zeehondencrèche Pieterburen
